Η Παιδεία μας

Αντίθετα από τα κάθε λογής και προέλευσης αδιάφορα ή και ανόητα mail που σωρηδόν διοχετεύονται καθημερινά στο διαδίκτυο, αυτό που μου έστειλε ο γιος μου ο Μάριος είναι ένα από τα λίγα σημαντικά που αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς.
Είναι ένα κείμενο γραμμένο από τον καθηγητή Θ. Μαχαίρα και αναφέρεται στην αληθινή εικόνα της σημερινής εκπαίδευσης, που κατά τη γνώμη μου είναι και η ρίζα του κακού σ’ αυτόν τον τόπο!
Σας παραθέτω αυτούσιο το κείμενο.



Το συμπέρασμα που βγαίνει από το κείμενο του εκπαιδευτικού, είναι πως το Υπουργείο μας δεν νοιάζεται καθόλου εάν και κατά πόσο μαθαίνουν οι μαθητές, αλλά μόνο αν πηγαινοέρχονται καθημερινά στο σχολείο…
Με το σύστημα που ισχύει στο Λύκειο από το 2000 και μετά και με την ακόμα χειρότερη εκδοχή του που εφαρμόστηκε στην Α’ λυκείου από πέρυσι, οι μαθητές μπορούν να περνάνε τις τάξεις του λυκείου χωρίς κανένα πρόβλημα!
Έτσι γράφοντας 0 (μηδέν) – επαναλαμβάνω  μηδέν – στα 9 από τα 11 μαθήματα και μην παρακολουθώντας ή διαβάζοντας ποτέ και κανένα από αυτά, παίρνουν το απολυτήριό τους!..
Με το απερίγραπτο αυτό σύστημα αχρηστεύεται εντελώς ο ρόλος του εκπαιδευτικού, καθώς η πίεση που μπορεί να ασκήσει στους μαθητές του για να διαβάσουν έστω και μισή ώρα την ημέρα, είναι μηδαμινή.

Για να είμαι ειλικρινής τώρα, στο δικό μου το κεφάλι είναι δύσκολο να χωρέσουν όλα αυτά. Όχι πως δεν τα πιστεύω, απλά ανήκω σε μια άλλη γενιά και μου φαίνονται αλλόκοτα. Πολύ αλλόκοτα μάλιστα.
Σε γενικές γραμμές ωστόσο, δεν μπορώ να προσδιορίσω με σιγουριά αν ήταν καλύτερη ή χειρότερη εκείνη η εποχή από την τωρινή. Αναμφισβήτητα το περιβάλλον ήταν διαφορετικό, η τεχνολογία, τα ήθη, οι σχέσεις, η συμπεριφορά, το φιλότιμο, οι αντιλήψεις, οι ευαισθησίες.
Διαφορετική λοιπόν και η Παιδεία.

Ήταν μια γενιά που δεν υπήρχαν σύλλογοι γονέων για να ζητάνε το λόγο επειδή ο δάσκαλος έκανε παρατήρηση στο μαθητή.
Ήταν η γενιά, που όταν γυρίζαμε σπίτι με κλάματα, η μάνα μας έλεγε “καλά σου έκανε” ή “το καλό σου θέλει που σε μάλωσε”.
Ογδόντα μαθητές ήμασταν μέσα στην τάξη του 5ου Γυμνάσιου Αρρένων στη γωνία Τοσίτσα και Τσαμαδού στα Εξάρχεια.

Κάθε χρόνο οι 10 περίπου έμεναν στην ίδια τάξη και άλλοι τόσοι μετεξεταστέοι. Ο βαθμός που παίρναμε στα μαθήματα ήταν δικός μας, χωρίς βοήθεια από το γονιό ή το φροντιστήριο κι αυτό μας έκανε να τον διεκδικούμε με όλες μας τις δυνάμεις, έχοντας στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας το φόβο της ‘καμπάνας’, όπως την αποκαλούσαμε, που μας περίμενε στο τέλος της χρονιάς αν δεν διαβάζαμε.

Όταν χτυπούσε το κουδούνι μπαίναμε βιαστικά στην τάξη και καθόμασταν στα θρανία μας αμίλητοι και με τη σκέψη του μαθήματος, ενώ μια νεκρική σιγή επικρατούσε όταν έμπαινε στη αίθουσα ο καθηγητής που τον υποδεχόμασταν όρθιοι μέχρι να καθίσει στην έδρα του.
Ήταν ο σεβασμός στο δάσκαλο ή ο συντηρητισμός της εκπαίδευσης?
Ήταν η αγωγή απ’ το σπίτι μας ή ο φόβος της τιμωρίας?
Από την άλλη μεριά, άντρες πια στη τελευταία τάξη, ξυριζόμασταν το πρωί και πηγαίναμε στο σχολείο με την πιθανότητα να φάμε ξύλο ή και αποβολή αν κάναμε αταξία.
Ήταν η παραβίαση των κανόνων ή ο αυταρχισμός της εκπαίδευσης?
Η ασέβεια στους μεγαλύτερους ή ο μεσαιωνισμός των αντιλήψεων?

Το ζήτημα της Παιδείας είναι το πιο σοβαρό, το πιο σημαντικό στην ανάπτυξη και την προκοπή ενός τόπου.
Τα σημερινά παιδιά όταν μεγαλώσουν θα διεκδικήσουν και θα αποσπάσουν σημαντικές θέσεις μέσα στη κοινωνία. Μερικά απ’ αυτά στον κρατικό μηχανισμό ή στη διοίκηση.
Αγράμματα? Απαίδευτα? Αστοιχείωτα?
Σαν κακόγουστο αστείο μου μοιάζει· χώρια που δεν άκουσα και κανέναν να διαμαρτύρεται γι’ αυτό το κακόγουστο αστείο…

                                                                                                   Ευάγγελος Ασημακόπουλος
                                                                                                             (13 Οκτωβρίου 2012)
Advertisements

About assimakopoulostar

Σολίστ Κιθάρας - Μουσικοπαιδαγωγός
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to Η Παιδεία μας

  1. Ο/Η Evi Marouli λέει:

    ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΔΑΣΚΑΛΕ…ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΠΟΝΑΕΙ ΟΛΟΥΣ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ Σ’ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ.ΚΑΠΟΤΕ ΕΛΠΙΖΑΜΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΥΡΙΟ ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΕ ΛΥΠΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΟΤΙ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΠΑΜΕ…ΑΠ’ΤΟ ΚΑΚΟ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ!

  2. Ο/Η terzotakis λέει:

    Πολύ καλή ανάλυσις / καταγγελία, πέρα ως πέρα αληθινή.  Δέν αναρωτώμαι καθόλου »τίς άραγε πταίει».  Πρόκειται περί εσκεμμένης καταστροφής χωρίς ίχνος αμφιβολίας.  Το ζητούμενο είναι : Πώς θα ανατραπούν αυτά τα δεδομένα ;  Ευχαριστώ. 

  3. Ο/Η Fotis λέει:

    Κατά την ταπεινή μου άποψη, η Παιδεία ακολουθεί τα «ήθη» της εκάστοτε εποχής διότι μοιραία χρησιμοποιείται ως εργαλείο για αυτό το σκοπό. Από μόνη της είναι αδύνατο να τα αλλάξει. Για να γίνει αυτό, πρέπει να προηγηθούν άλλου είδους αλλαγές.
    Όσον αφορά στη συγκεκριμένη ανάρτηση, θα σχολίαζα ότι τα παραπάνω είναι πολυτέλειες, μιας και η σχολική διαρροή έχει σχεδόν διπλασιαστεί από το 2006 (http://www.paidevo.gr/teachers/?p=1099), ενώ 1 στους 10 Έλληνες εν έτει 2012 δεν έχει τελειώσει το Δημοτικό (http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4761337). Το πιο ανησυχητικό φαινόμενο βέβαια είναι αυτό που έγινε τις προάλλες, όταν διευθυντής σχολείου απείλησε αλλοδαπούς μαθητές ότι θα φωνάξει τη Χρυσή Αυγή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s