Γενάρης 2011

Το blog

Ένα συγχαρητήριο μέϊλ έστειλα στον Νότη για το άρθρο που ανέβασε στο blog του με θέμα το ποδόσφαιρο κι αμέσως πήραν φωτιά κι αυτός κι ο Κώστας – ας είναι  καλά τα παιδιά – να με παρακινήσουν να φτιάξω δικό μου blog, για να καταχωρώ, λέει, τη γνώμη μου, τις σκέψεις μου, τις απόψεις μου επί παντός επιστητού. Τώρα, ποιον μπορεί να ενδιαφέρει η δικιά μου γνώμη και πόσο όρεξη έχει ο καθένας να διαβάζει τις δικές μου ιστορίες, αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο και ο χρόνος θα δείξει. Το γεγονός πάντως είναι πως ανοίχτηκε πια κι αυτή η στήλη, ένα ακόμα χασομέρι (δουλειά δεν είχαμε – δουλειά βρήκαμε) και να δούμε που θα μας βγάλει αυτή η σχέση με το διαδίκτυο.

Εγκαινιάζοντας έτσι σήμερα αυτή τη σελίδα, το blog όπως λέγεται, δεν σκέφθηκα άλλο πράγμα να γράψω, καίτοι κακός χαμός γίνεται γύρω μας, παρά για το Φεστιβάλ Κιθάρας στην Πάτρα που θα γίνει τον Απρίλη. Πώς να πιάσει άλλωστε κανείς να ασχοληθεί αυτόν τον καιρό με κοινωνικοοικονομικό ή πολιτικό θέμα, από πού ν’ αρχίσει και πού να τελειώσει έτσι που γίναμε.

Η φετινή λοιπόν χρονιά του Φεστιβάλ της Πάτρας είναι, πρέπει να σας πω, για την Λίζα και για μένα – τόγραψα  και στο prospectus – μια σημαδιακή χρονιά. Αν θέλετε  επετειακή, μια χρονιά γιορτινή. Είναι, για να το πω αλλιώς, σα να ολοκληρώνεται αυτόν τον Απρίλη ένας κύκλος δυο δεκαετιών, να ολοκληρώνεται ένας κύκλος που  τον περιβάλλαμε με αγάπη και κέφι, που για την επιτυχία του δουλέψαμε ατέλειωτες  ώρες, που νοιώσαμε και νοιώθουμε χαρούμενοι και περήφανοι, ένα κύκλος που απ’ τη μια συμπεριέλαβε ατέλειωτες εκδηλώσεις – πια να πρωτοθυμηθώ –κι απ’ την άλλη μια προσέλευση σπουδαστών από κάθε γωνιά της Ελλάδας πραγματικά εντυπωσιακή.

Είκοσι ολόκληρα χρόνια λοιπόν, το λέω και κολλάει το στόμα μου από ευχαρίστηση, έχουν περάσει από τότε που διοργανώθηκε στην Πάτρα το πρώτο ‘Πανελλήνιο Σεμινάριο Κιθάρας’ όπως λεγόταν τότε. Και ήταν το ‘Ωδείο Μότσαρτ’ του Βίκτωρα Νικολάου που το είχε φιλοξενήσει. Ακολούθησε αμέσως μετά το Ωδείο ‘Φίλιππος Νάκας’ για 17 συνεχόμενα χρόνια, που στην πορεία του το Σεμινάριο αναβαθμίστηκε και μετατράπηκε σε Φεστιβάλ, ενώ για την περσινή όπως και τη φετινή χρονιά η σκυτάλη πέρασε στη ‘Φιλαρμονική Εταιρία Ωδείο Πατρών’.

Δεν ξέρω γιατί αυτή η ιστορία “έκατσε” στην Πάτρα. Ένα σωρό Σεμινάρια έχουμε κάνει η Λίζα κι εγώ σε διάφορες πόλεις (Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Ρόδο, Γιάννενα, Άργος κλπ.) αλλά μετά από 3-4 χρονιές το πολύ, το θέμα κολλούσε και δεν πήγαινε άλλο. Στην Πάτρα συνέβη το αντίθετο.

Τόχει ίσως η πόλη που είναι ζωντανή και φιλόξενη, βοήθησε τον πρώτο καιρό κι ο Γιάννης ο Κακολύρης με άλλους μαθητές μας από εκεί, μύριζε και η Άνοιξη κοντά στο Πάσχα, άρεσαν τελικά αυτές οι τέσσερις μέρες, κύλησε καλά το νερό στ’ αυλάκι, στέριωσε και με το παραπάνω η διοργάνωση, και να που έγινε θεσμός, να που έβγαλε όνομα και στο εξωτερικό, να που μόλις μπει ο Γενάρης όλοι αρχίζουν και ρωτάνε “ποιοι θα λάβουν μέρος στην Πάτρα φέτος”. Ούτε αν θα γίνει, ούτε πότε θα γίνει, ούτε πού θα γίνει. Έχουν μάθει πια νάρχονται από παντού, τα χρήματα είναι ελάχιστα, οι εκδηλώσεις επιλεγμένες, η διδασκαλία, τα ακούσματα, οι ερμηνείες, οι διαλέξεις, οι συναυλίες, οι διαγωνισμοί αλλά και οι ταβέρνες, τα γλέντια, τα ξενύχτια, τα μπαράκια, οι γνωριμίες και οι κουβέντες μέχρι το πρωί, δεμένα όλα μαζί σε μια αξέχαστη γιορτή της κιθάρας.

Advertisements

About assimakopoulostar

Σολίστ Κιθάρας - Μουσικοπαιδαγωγός
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s